لوگو
يكشنبه 18 بهمن 1394 | 28 ربيع الثاني 1437

نمایش محتوای شبهه

آيا برگزاري باشكوه اربعين، به دلايل سياسي است؟

اگر خوب به تاريخچه پياده‌روي اربعين حسيني بنگريم، يقين خواهيم كرد كه اين مراسم ديني باعظمت، مردمي­ترين مراسمي است كه در دنيا برگزار مي‌شود و سياست، هيچ‌گونه دخالتي در آن ندارد. پيش از اينكه دولت­هاي شيعه در ايران و عراق به وجود بيايد، شيعيان عراق، به‌ويژه علما و بزرگان، در ايام اربعين، از نجف به كربلا پياده مي‌رفتند و موكب‌ها و پذيرايي­ها (در حد محدود، نه به اين گستردگي كه اكنون وجود دارد) صورت مي‌گرفت.
علما و بزرگاني كه سال‌هاي قبل در نجف مي‌زيستند، خاطرات خويش را از سنت پياده‌روي اربعين بازگو كرده‌اند. آيت‌الله مكارم شيرازي در اين باره فرمود:
زماني كه بنده در نجف تحصيل مي‌كردم، دو بار موفق شدم در پياده‌روي از نجف تا كربلا، شركت كنم؛ اما در آن روزگار، دسته‌هاي كوچكي، پياده‌روي مي‌كردند. جاده‌ها در گذشته امنيت زيادي نداشت. زماني كه در اين مسير در حال پياده‌روي بوديم، پنجه پاهايمان در كفش زخم مي‌شد. از‌اين‌رو با پاي برهنه پياده‌روي مي‌كرديم و در مسير، گاهي خار به پايمان مي‌رفت و بعد از اينكه خار را در مي‌آورديم، به راه خود ادامه مي‌داديم.[1] 
به جرئت مي‌توان گفت كه هيچ سياست و سياستمداري، در عالم توان آن را ندارد كه چنين حركت عظيمي را با اين كميت و كيفيت، برگزار كند. كدام دولت در دنيا مي‌تواند ميليون‌ها نفر را با اين‌گونه احساسات وصف‌ناپذير و سرشار از معنويت، راه بياندازد و تمام امكانات از قبيل غذا، مكان و احتياجات ديگر آنها را برآورده كند. دولت عربستان با درآمد هنگفت كه از حجاج مي‌گيرد و با يك سال برنامه‌ريزي، حداكثر دو ميليون حاجي را نمي‌تواند پذيرايي كند و هر سال شاهد كشتارهاي دلخراش ضيوف الله در منا و جاهاي ديگر هستيم. بنابراين مديريت اين حركت عظيم، از توان دولت‌ها خارج است .
البته مي‌توان گفت كه راهپيمايي بزرگ شيعيان در روز اربعين، مصداق واضحي از يك قدرت‌نمايي نرم است، كه مهم‌ترين كاركرد آن،
انتشار پيام جهاني عاشورا براي ساير ملت‌هاي جهان به‌ويژه
جهان اسلام است. بي‌گمان اين راهپيمايي عظيم، كه از نجف و
ساير شهرهاي اطراف كربلا آغاز و به كربلا ختم مي‌شود، مي‌تواند تجديد بيعتي باشد با تمام آنچه در كربلا گذشت. اين حركت عظيم، پيام روشني به استكبار و وابسته‌هاي آنهاست كه پيروان حسين(عليه السلام)، هرگز زير بار ذلت نخواهند رفت و با الهام از پيام عاشورا، هيچ‌گاه در مقابل مستكبران كوتاه نخواهند آمد.
با توجه به آنكه اين حركت يك حركت كاملاً مردمي و خودجوش است، امكان انتساب آن به جريان‌هاي دولتي و سياسي كردن آن، وجود ندارد. البته از آنجايي كه در باور شيعه، سياست از ديانت جدا نيست، اگر اين مراسم بزرگ، رنگ سياسي به خود بگيرد و قدرت معنوي شيعيان را به عالم نشان دهد و وحشت به دل دشمنان اسلام و استكبار جهاني بياندازد، قطعاً در راستاي اهداف نهضت حسيني خواهد بود.
 
[1]. http://www.farhangnews.ir/content/103320.

کلید واژگان: