لوگو
يكشنبه 18 بهمن 1394 | 28 ربيع الثاني 1437

نمایش محتوای شبهه

توسل به پيامبر (ص) و اولياء خدا

آيا توسل به پيامبر (ص) و اوليائ شرك است؟!
خداوند متعال مي فرمايد: « يا ايها الذين آمنو اتقو الله و ابتغو اليه الوسيله . . . » (1)
اي كساني كه ايمان آورديد تقواي خدا پيشه سازيد و به سوي او وسيله بجوييد . . .
در بعضي از احاديث وارد شده كه مراد از وسيله در اين آيه انبياء و اولياء هستند و بدون شك وسيله، صرفاً به اداي واجبات و ترك محرمات منحصر نيست، بلكه مستحبات، و از جمله توسل به اولياء براي قضاي حاجات را شامل مي شود.
توسل به اولياء به دو صورت است و احاديث و سيرۀ مسلمانان بر جواز هر دو وجه تاكيد دارند:
1- توسل به اولياء
مثل اينكه بگوييم: « اللهم اني اتوسل اليك بنيك (ص)».
از عثمان بن حنيف نقل شده كه مرد نابينايي نزد پيامبر (ص) آمد و گفت: از خدا بخواه مرا شفا دهد. حضرت فرمود: اگر بخواهي دعا مي كنم و اگر دوست داري صبر پيشه كن كه بهتر است.
مرد گفت: دعا بفرما، پس حضرت فرمود كه وضو بسازد و وضويش را به وجه نيكو بگيرد و دو ركعت نماز بگذارد و اين دعا را بخواند:
« اللهم اني اسئلك و اتوجه اليك بنبيك نبي الرحمه، يا محمد اني اتوجه بك الي ربي في حاجتي لتقضي، اللهم شفعه في »
خدايا از تو درخواست مي كنم و با واسطه قرار دادن پيامبرت كه پيامبر رحمت است روي به تو مي آورم. اي محمد من به واسطۀ تو در اين حاجتم روي به پروردگارم مي آورم تا برآورده شود.
ابن حنيف ادامه مي دهد: به خدا سوگند متفرق نشده بوديم و سخنان ما با يكديگر به طول نينجاميده بود كه مرد در حاليكه كاملاً سالم و بينا بود بر ما وارد شد. (2)
2- توسل به حق پيامبر (ص)
از عمر بن خطاب نقل شده پيامبر (ص) فرمود: وقتي آدم (ع) آن خطا را مرتكب شد سر بر آسمان بلند كرد و گفت: به حق محمد از تو مي خواهم مرا بيامرزي. خدا به او وحي كرد: محمد كيست؟
گفت: اي كه نامت مبارك است، آنگاه كه خلق شدم سرم را به سوي عرشت بلند كردم و ديدم در آن نوشته شده: « لا اله الا الله و محمد رسول الله». گفتم : هيچ كس نزد تو عظيم الشأن تر از كسي كه نامش را كنار نام خود قرار داده اي نيست. پس وحي آمد كه او آخرين پيامبر از ذريه توست و اگر او نبود تو را نمي آفريديم.

1- مائده :35
2- سنن ابن ماجه، 441:1 ، حديث 1385 ؛ سنن احمدبن حنبل 138:4 ؛ مستدرك حاكم، 313:2
 
 

کلید واژگان: توسل